เด็กดื้อ.com

ในที่สุดวันประกาศผลสอบก็มาถึง ... ไม่อยากจะบอกว่า นอนไม่หลับทั้งคืน

ตอนตื่นเลยไม่อยากที่จะลุก แต่นะ ก็อยากรู้นี่นา ว่าติดมั้ย ?

เบลอมาก เบลออย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ...

พอไปถึงโรงเรียนเตรียมฯ ปุ๊บ โอ้โห ทำไมคนเยอะอย่างนี้หว่า

ก็ มองหา บอร์ด บอร์ดก็เยอะ แล้วดันติดรอบสนามอีก เหอๆ

ก็ไม่รู้ว่าอันไหน แต่เค้าเรียงตามเลขประจำตัวสอบนิ เลยเดินหาเอา

สักพักก็เจอ ไอ้บอร์ดสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า

ใจนึงก็ ป๊อด ไม่กล้า เข้าไปดู แต่อีกใจนึงก็อยากรู้

เลยแบบเอาวะ เป็นไงเป็นกันเดินดุ่ยๆๆ ไปดูเองเลยด้วยความงัวเงีย

...อ้าวเฮ้ย !!! ทำไม มันบอกว่าได้ที่ 1325 ละ เวงละ งี้ก็ไม่ติดดิ

( เตรียมฯ รับประมาณ1000 คนอะ ตอนนั้น )

พอดูเสร็จ เข่าอ่อน ..ฮวบ..เดินมาบอกพ่อ พ่อโบไม่ติดอ่า

ส่วนพ่อ ไม่เชื่อ เดินกลับไปดูใหม่ ตึ่ง 700 กว่าๆๆ นี่มันติดนี่หว่า

พ่อเดินกลับมาบอก ติดนี่ ...

ตอนนั้นแบบคิดในใจ ไอ้เรานี่บ้าไปแล้ว เกือบกลับบ้านแล้วมั้ยละ !!

หลังจากนั้น ชีวิต นร.เตรียมฯ ก็เริ่มขึ้น เหมือนชีวิตนักเรียนร.ร.อื่นอะแหละ แต่!!

ไอ้เรานี่สิต้องตื่นเช้ากว่าเดิม เพราะร.ร.ไกลบ้าน

แถมปีแรกดันซวยเรียน ชั้น 6 ไต่ขึ้นบันได จนกลายเป็นนักกล้าม

ยิ่งกว่านั้น ข้อสอบที่นี่โหดเอาการ โดยเฉพาะเด็กขี้เกียจอย่างเรา

ถึงกลับต้องสลัดความขี้เกียจออกๆๆ < จริงๆก็มีติดอยู่บ้าง>

อ่านหนังสือเป็นบ้าคลั่ง เพราะ มันมี สอบ 4 ครั้ง ต่อเทอม

<for 1 ,sum ,for 2, final> โห เหนื่อยเป็นบ้า...

ชีวิตสมัยนั้น ก็ไม่มีไรมาก นอกจากเรียน ... แต่ มันก็มีเรื่องโจ๊กๆ บ้าง

เช่น ห้องเรา ที่อยู่ชั้น 6 มันเป็นห้องแอร์ และก็เป็นห้องแอร์เพียง 4 ห้องเท่านั้นในโรงเรียน ไม่รู้จะเรียกโชคดีหรือโชคร้ายกันเนี่ย เพราะ มันมักจะมีเหตุการณ์กลิ่นแปลกประหลาดเข้าห้องเสมอๆๆ ไม่ว่าจะเป็นที่เพื่อนทำน้ำปลาขวด แตกในห้อง จนในห้องคลุ้งไปด้วยกลิ่นปลาเค็มประมาณ อาทิตย์เศษ กว่ากลิ่นจะหมด และระหว่างนั้น ก็ยังคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นลูกเหม็น ที่มันเอามาเล่นบัดดี้ กัน แต่ทนกลิ่นปลาเค็มไม่ไหวเลยเอามาดับกลิ่นซึ่งพออาจารย์ภาษาอังกฤษเข้ามา ก็ blame ใหญ่ไอ้พวกเราก็เลย เอาโกยไปทิ้งหน้าห้อง ซึ่ง ก็ไม่ใช่ห้องเราแต่เป็นหน้าห้องที่ติดกับเรา แต่เรื่องมันก็ยังไม่จบแค่นั้น ไอ้ห้องข้างๆมันดันเป็นห้องประจำชั้นของอาจารย์ภาษาอังกฤษ คนที่ blame นั่นละเสร็จเลย โดน ban เลยทีนี้ ห้องเรา - -

อีกเรื่องที่ แบบสร้างชื่อเสีย(ง) ให้เราเลยก็ คือ ไปทำส้วมตึก 2 แตกครับท่าน ก็ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ส้วมสร้างใหม่ๆๆ นั่นแหละ คนก็เยอะ แต่ส้วมก็ยังไม่พออยู่ดีนั่นละ ( ขนาดสร้างแล้วนะเนี่ย ) ก็ ต่อคิว ๆๆๆ พอได้เข้าปุ๊ป ยังไม่ทันทำอะไร ไอ้เท้าเจ้ากรรมก็ดันไปเตะ โถ ส้วมใหม่ที่เพิ่งสร้าง ( กาวมันยังไม่ค่อยแห้ง ) แบบ ส้วม ล้ม เลย โอ้ ตอนนั้นคิดในใจ เอาไงดีเนี่ย คนก็ต่อเยอะ ถ้าออกตอนนี้ พี่แม่บ้านเห็นโดนเล่นงานแน่ ถ้าไม่ออก ไอ้คนต่อ มันเคาะห้องแหงๆๆ เพราะส้วมยิ่งน้อยๆอยู่ เลยตัดสินใจ ออกก็ออกวะ ออกปุ๊ป รีบเดินๆๆๆจ้ำเข้าตึกเรียน โดยไม่กล้า หัน กลับไปมองอีก เฮ้อ ... ชีวิต ทำไมมีแต่เรื่องโก๊ะๆ เนี่ย !